فرارسیدن جشن باشکوه شب چارشنبه سوری پبشاپیش برشماخجسته باد
زردی من ازتــو ، سرخی توازمن
جشن سوري و يا آنچه ما امروز آن را چهار شنبه سوري ميخوانيم ، جشني است كه مانند بيشتر جشن هاي ايراني كه به ستاره شناسي بستگي دارند مبدا همه حساب هاي علمي و تقويمي است .
در آن روز گاران یعنی در سال 1725 پ م پیروان زرتشت بزرگترين حساب گاه شماري جهان را نموده و كبيسه پديد آورده و تاريخ كهن را درست و منظم كرده اند.
بر خلاف بعضي از مناسبت ها اين مناسبت سرچشمه اي كهن و باستاني در تاريخ اين آب و خاك دارد ، و بیجا نيست اگر بگوييم از اهميتي به مراتب بالاتر از نوروز بر خوردار بوده است .ازين رو شايد از آنچه كه بايسته اين مناسبت تاريخي بوده كمتر به آن توجه شده ! بر ماست كه دست كم در مورد بعضي نكات برجسته آن بيشتر از آنچه تا حال ميدانسته ايم بدانيم.جشن سوري تنها يك جشن ساده نيست ، جشن سوري يك ياد آوري از گوشه اي از تاريخ غرور آفرین اين آب و خاك است .
دليل توجه به فروغ و روشن كردن آتش :
پرستندگان پاك يزدان بُدنـــد
"فردوسي"
فروغ به معني نور و روشنايي است ، بر اساس فرهنگ زرتشت نوروروشنایی ،از آتش نیزكه يكي از آفرینشهای اهورا مزدا ميباشد سرچشمه مي گيرد .بر خلاف پنداربافی های بیجا، بزرگداشت وگرامیداشت آتش نه به دليل پرستش آن كه در واقع نوعي نشانه و اثر از روشنايي و حقيقت اهورا مزدا ميباشد و نقشي كنايه اي دارد .
در زمان ايران باستان و همچنين پيروان امروزي آيين بهي(زردشتي) از آنجا كه براي اهورا مزداخالق مطلق گيتي سمت و سويي جغرافيايي و مادي قائل نيستند هر جا كه فروغي ديده شود آن را نشانه اي صوري از وجود روشنايي و حقيقت و وجود اهورا مزدا مي دانند ، از اين روست كه در هنگام نماز رو به فروغ نماز مي گذارند .
در فرهنگ آيين بهي انگره مينو ( از دو بخش انگره + مينو تشكيل ميشود انگره به معني فشرده و خلل رساني است و مينو از «من» مي آيد كه در زبان سنسكريت به معني دانش است ) سبب بدي و زشتي و پليدي در تاريكيست و در نقطه برابر آن سپنتا مينو * ( از دو بخش سپنتا + مينو تشكيل شده در اينجا سپنتا به معناي سود رساني و مينو هم معني پیشین است ) می باشدكه سبب خير و خوبي و نيكيست و در روشنايي و فروغ جاودان قرارگرفته است .
همچنين آتش در زمان باستان از بين برنده بيماري و بدي بوده كه اينها همه بدست انگره مينو توليد ميشدند .
از اين جهت و دلايل ديگر براي گرامیداشت آتش است كه در آيين باستاني ايران آتش راگرامی میداشتند و بیشتر مراسم و جشن ها با حضور آتش بر گزار ميشده و مي شود .
البته دليل ديگري نيز وجود دارد و آن آتشي است كه زرتشت با خود به همراه داشته و بي دود بوده ، گفتار در مورد آن آتش از حوصله اين نوشتاربیرون است ، براي آگاهی بيشتر رجوع شود به كتاب فروغ زردشتي ."برگرفته از:سایت عصرایران"
. ((همه باهم ــ جشن بزرگ ملی چهارشنبه سوری ـ پاینده ایران ))