ایران سرزمین مهروشادی

جشن مهـــــرگان
درآیین های ایران باستان وازمیان جشنهایی که درآن روزگاران برگزارمی شد،دوجشن نوروزومهرگان ازجایگاه ویژه وبه سزایی برخورداربوده اند.نوروزپیش درآمدبهاروسرسبزی سپهروسپری شدن سرمای زمستان ومهرگان درنیمه دوم سال وهنگام سپری شدن گرمای تابستان است . ازروزدهم تاشانزدهم مهرماه (سال خورشیدی )جشن مهرگان نام گرفته است ،نخستین روزمهررامهرگان همگانی وروزپایانی رامهرگان ویژه می نامند.جشن مهرگان به فرشته ی مهـــر(میترا)وابسته است ودراوستــا،میترابه چم نورخورشید،وبه چم مهروپیمان است .
درتاریخ گفته اندکه :فریدون شاه پیشدادی ،دراین روزبه رهبری کاوه ی آهنگربرضحاک ستمگرچیره شدواورادرکوه دماوند به بندکشیدوتاج پادشاهی برسرنهاد.فرشتگان درجشن مهرگان به یاری فریدون آمدندودرآخرین روزجشن (روزرام )،ضحاک ماربدوش وستمگردرکوه دماوندبه زندان افتاد.درشاهنامه ی فردوسی بزرگ نیزپیدایش وآیین جشن بزرگ مهرگان به فریدون نسبت داده شده که پس ازدستگیری وبه بندکشیدن ضحاک وبازگشت به تخت پادشاهی آنرادرمیان مردم ایران همگانی کرد.دراین باره ابوریحان بیرونی میگوید:"....یکی ازدلایلی که ایرانیان به این روزبهاواهمیت می دهنداین است پس ازآنکه کاوه برضحاک شوریدوباپشتیبانی فریدون اوراشکست داد....کاوه شادمان وپای کوبان مردم رابسوی فریدون فراخواندمردم سرازپای نشناخته وبه سوی دربارفریدو ن رفتنــد.ازسویی کاوه قهرمانی ست که پادشاهان ومردم ایران درفش یاپرچم اوراپاس می داشتندودرفش کاویانی ازپوست شیــربود."درباره ی جشن مهرگان ازسده ی چهارم به بعدنویسندگان وسرایندگان ایرانی سخن بسیارگفته اندبویژه پس ازآمدن تازیان بازهم ایرانیان بابزرگداشت وبابرپایی جشنهای ملی، فرهنگ ،آداب وسنتهای گذشته خودرازنده نگه می داشتنـــــد. " سرچشمه :کتیبه "
جشن مهرگان برهمه ی ایرانیـان پاکسرشت وپاکنـهادخجسته باد . ـــ پاینـده ایـران