"ای شب تاریک،
پنجره رابازکن به روی سپیده
تاکه زپستان صبح ،شیربنوشیم،

ای غم پاییز
بررخ باغ وبهارپنجره بگشا
تاکه زگلبرگ یاس ،جامه بپوشیم !

باکه بگویم؟!
شب همه شب ، جغدشوم ،گوش من آزرد
سینه ام ازغم گرفت درشب تاری
کونفس صبح ؟ تاکه دخترخورشید
رنگ طلایی زندبه بال قناری!

ای نفس صبح ، شام تارمراکشت
بندی چاهی شدم که حبس نفس شد
مرغ اسیرم درسراچه ی دلتنگ
روزوشب من، چومیله های قفس شد!

رهگذرا ،دلوخودبه چاه درانداز
تاکه من ازعمق چاه غم بدرآیم
ازقفس آزادکن ، تاکه به شادی
نغمه ی آزادی بشربسرایم !"

-----‐-----------------------------------------

شادروان مهدی سهیلی